บทที่ 179 กู้โม่หาน เจ้าเป็นบ้าไปแล้ว ma. บทที่ 178 หนานหว่านเยียน เจ้าพูดอีกครั้งซิ ma. ซาลาเปาน้อยคิดถึงความรุนแรงเมื่อครู่ของหนานหว่านเยียน ก็พลันดวงตาแดงก่ำขึ้น เกี๊ยวน้อยมองไปที่หนานหว่านเยียน แล้วเอ่ยเสียงเบาด้วยความ. หนานหว่านเยียนผู้หญิงคนนี้ เวลาโมโหไม่มีการอ่อนข้อเลย ถ้า กู้โม่หานไม่คาดหวังว่าหนานหว่านเยียนจะกลัว หรือร้องขอ.
ทันใดนั้นเขาก็เดินไปข้างนอก พูดพึมพำว่า. หนานหว่านเยียนผู้หญิงคนนี้ เวลาโมโหไม่มีการอ่อนข้อเลย ถ้า กู้โม่หานไม่คาดหวังว่าหนานหว่านเยียนจะกลัว หรือร้องขอ. หนานหว่านเยียนผลักกู้โม่หานออกไปอย่างแรง กู้โม่หาน ข้าบอกไปหลายครั้งแล้วว่าอย่าเอาบุญคุณความแค้นรุ่นมาลงที่ข้า เรื่องในอดีตไม่. ทันใดนั้นเขาก็เดินไปข้างนอก พูดพึมพำว่า, เพียงสามคำสั้นๆ ก็ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น.ไม่เห็นต้องคิดมาก นังสารเลวหนานหว่านเยียนนั่นต้องเป็นคนพูดแน่.. กู้โม่หานไม่เคยคิดเลยว่า ยิ่งเขามองหนานหว่านเยียนมากเท่าใด ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตากับนางมากเท่านั้น.. กู้โม่หานไม่เชื่อหรอก คำพูดของหนานหว่านเยียน เขาไม่เคยจะเชื่อ.. หนานหว่านเยียนถูกคนของกู้โม่หานส่งกลับไป ระหว่างทางที่ผ่านสระบัว นางชำระล้างรอยเลือดบน..
หนานหว่านเยียนรีบคว้าผ้าห่มมาคลุม กู้โม่หานถอนสายตากลับ ไม่สนใจว่าเขาถูกหนานหว่านเยียนถีบลงจากเตียงไม่เป็น.. เพียงสามคำสั้นๆ ก็ทำให้คนอดไม่ได้ที่จะตัวสั่น.. หนานหว่านเยียน กู้โม่หานหัวเราะเยาะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย็นชาความจริงเป็นอย่างไร เฉิงเซี่ยงและฮูหยินรู้อยู่.. นางไม่รู้ว่า กู้โม่หานรู้ความจริงได้อย่างไร..
| บทที่ 178 หนานหว่านเยียน เจ้าพูดอีกครั้งซิ ma. | นางมองมือที่บาดเจ็บของกู้โม่หาน บาดแผลดูคล้ำเล็กน้อย ใบหน้าแข็งทื่อราวกับจับน้ำแข็ง. | ท่านน้าของข้าเป็นแบบนี้ เจ้ายังบอกว่าไม่ได้ทำอีก. |
|---|---|---|
| ได้ยินแบบนี้ หนานหว่านเยียนเลิกคิ้ว สายตาฉายแววแปลกประหลาด. | ไม่มีมิเช่นนั้น ข้าจะรักษาเขาให้หายแน่นอน ดี. | 12% |
| เสิ่นอี่ร์เกือบโดนกู้โม่หานรัดคอจนหายใจไม่ออก เขามองหนานหว่านเยียนอย่างตกใจ เหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ทำไมท่านอ๋องถึงโกรธขนาดนี้. | ไม่แปลกหรอกที่นางเอกจะเกลียดกู้โม่หาน และไม่ยอมให้อภัยกู้โม่หาน ก่อนหน้านั้นหนานหว่านเยียนโดนทำร้ายทั้งกายและจิตใจมามาก โดนจับขังใน. | 22% |
| กู้โม่หานไม่สนใจนางสักนิด เขาซัดฝ่ามือใส่กลอนคุก และพุ่งเข้าไปปานลูกธนู เข้าไปบีบคอหนานหว่านเยียนอย่างไม่ยั้งมือเลย. | บทที่ 178 หนานหว่านเยียน เจ้าพูดอีกครั้งซิ ma. | 20% |
| กู้โม่หานไม่เคยคิดเลยว่า ยิ่งเขามองหนานหว่านเยียนมากเท่าใด ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตากับนางมากเท่านั้น. | กู้โม่หานไม่ทะเลาะกับหนานหว่านเยียนอีก เขาตะโกนอย่างเดือดดาลว่า มีนักฆ่าเข้ามา เจ้ากลับไม่รู้เลยสักนิด. | 46% |
กู้โม่หานทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาพอคุ้นชินกับการโจมตีของหนานหว่านเยียนแล้ว เลยหาจังหวะคว้าหมับจับกระทะที่หนานหว่านเยียนยกขึ้น ตะคอกเสียง, หนานหว่านเยียนยังอารมณ์ดีอยู่ แต่เห็นกู้โม่หานก็หมดอารมณ์ทันที. กู้โม่หานฟันดาบห่างจากตัวนางไปไม่ถึงศอก แล้วพูดด้วยเสียงแหบห้าว หลบไป, หนานหว่านเยียนถูกเขาจับจนรู้สึกเจ็บ จึงพยายามขัดขืนออกจากการผูกมัดของกู้โม่หาน นางเห็นในดวงตาลึก ๆ ของเขามีเปลวไฟแห่งความหวังเล็ก ๆ จุด, กู้โม่หานเห็นเลือดสีแดงสดที่บนฝ่ามือของหยุนอี่ว์โหรวก็โมโหยิ่งกว่าเดิม หนานหว่านเยียน เจ้ากล้าใช้ความรุนแรงกับหยุนอี่ว์โหรว ฝ่ามือของ.
หนานหว่านเยียนมองใบหน้าเละเทะนั่นของกู้โม่หาน ก็ไม่โกรธ แต่กลับบอกยิ้มๆว่า ที่ท่านอ๋องพูดมาน่ะข้าได้ยินหมดแล้ว เจอกันพรุ่งนี้, ภายในจวน อวี๋เฟิงยังแกล้งตายอยู่บนพื้น. ได้ยินแบบนี้ หนานหว่านเยียนเลิกคิ้ว สายตาฉายแววแปลกประหลาด. แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึก หนานหว่านเยียนมักจะสามารถล้วงของแปลก ๆ ออกมาจากมือได้.
หนานหว่านเยียนถูกเขาจับจนรู้สึกเจ็บ จึงพยายามขัดขืนออกจากการผูกมัดของกู้โม่หาน นางเห็นในดวงตาลึก ๆ ของเขามีเปลวไฟแห่งความหวังเล็ก ๆ จุด. หนานหว่านเยียนมองค้อนกู้โม่หาน กู้โม่หาน เจ้าไสหัวออกไปเลยนะ. กู้โม่หานฟันดาบห่างจากตัวนางไปไม่ถึงศอก แล้วพูดด้วยเสียงแหบห้าว หลบไป. ขอแต่ฉางชิงหยางเอาหลักฐานออกมาไม่ได้ เขาก็ไม่เชื่อหรอก. กู้โม่หานทำหน้าเย็นชา ดวงตาสีดำปรากฏความเยือกเย็นขึ้นมาหนาน หว่าน เยียน.
หนิง ปัทมา vk หนานหว่านเยียนไม่คิดอะไร อารมณ์ดี แล้วพาเด็กสองคนออกจากจวนอย่างดีอกดีใจ เดินไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับกู้โม่หาน. แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวมาก่อนเลย. กู้โม่หานตกตะลึง เขาเม้มริมฝีปากของเขา จ้องมองใบหน้าที่เมินเฉยของหนานหว่านเยียน ไม่รู้จะทำอะไรดี หว่านเยียน. หนานหว่านเยียนมองใบหน้าเละเทะนั่นของกู้โม่หาน ก็ไม่โกรธ แต่กลับบอกยิ้มๆว่า ที่ท่านอ๋องพูดมาน่ะข้าได้ยินหมดแล้ว เจอกันพรุ่งนี้. ยอดชายากับองค์หนูน้อยแห่งจวนอ๋องอี้ บทที่ 180 กู้โม่หาน ข้าไม่ชอบเจ้า. หนิงปัทมาxxx
หนังโป๋เบส หนานหว่านเยียนได้ยินกู้โม่หานจะลงโทษตัวเอง ก็พูดโต้แย้งอย่างเย็นชาด้วยสีหน้าบึ้งตึง เจ้ามีสิทธิ์อะไรลงโทษข้า. แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึก หนานหว่านเยียนมักจะสามารถล้วงของแปลก ๆ ออกมาจากมือได้. กู้โม่หานยิ้มอย่างเย็นชาแล้วประชดประชันมองไปทางหนานหว่านเยียนว่า ข้ายั่วยุเจ้างั้นหรือ เหอะๆ ตลกสิ้นดี หนานหว่านเยียน เจ้านั่นแหละอย่า. กรี๊ด กู้โม่หาน—— หนานหว่านเยียนรู้สึกเหมือนตนเองกำลังนั่งอยู่บนเรือโจรสลัด วิญญาณของนางแทบจะถูก ทักษะการขี่ม้า ของกู้โม่หานดูดออก. นางไม่รู้ว่า กู้โม่หานรู้ความจริงได้อย่างไร. หนึ่งในทรวง ตอนที่ 6
หนีคดีฉ้อโกง pantip ได้ยินแบบนี้ หนานหว่านเยียนเลิกคิ้ว สายตาฉายแววแปลกประหลาด. หนานหว่านเยียนมองใบหน้าเละเทะนั่นของกู้โม่หาน ก็ไม่โกรธ แต่กลับบอกยิ้มๆว่า ที่ท่านอ๋องพูดมาน่ะข้าได้ยินหมดแล้ว เจอกันพรุ่งนี้. เสิ่นอี่ร์เกือบโดนกู้โม่หานรัดคอจนหายใจไม่ออก เขามองหนานหว่านเยียนอย่างตกใจ เหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ทำไมท่านอ๋องถึงโกรธขนาดนี้. หนานหว่านเยียนทำเหมือนไม่รู้อะไร ก่อนจะมองไปที่กู้โม่หานแล้วพูด ท่านอ๋อง ในเมื่อมีคนจำนวนมากเช่นนี้ เราไปจัดงานใน. กู้โม่หานไม่เคยคิดเลยว่า ยิ่งเขามองหนานหว่านเยียนมากเท่าใด ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตากับนางมากเท่านั้น. หนุ่มสุรินทร์ คอร์ด
หนังไทยแนวครอบครัว มือของหนานหว่านเยียนถูกกู้โม่หานจับไว้แน่น กลางฝ่ามือร้อนผ่าวราวกับกำลังแผดเผาผิวหนังของนางอยู่ กู้โม่หานเดินไปทาง. ได้ยินแบบนี้ หนานหว่านเยียนเลิกคิ้ว สายตาฉายแววแปลกประหลาด. ซาลาเปาน้อยคิดถึงความรุนแรงเมื่อครู่ของหนานหว่านเยียน ก็พลันดวงตาแดงก่ำขึ้น เกี๊ยวน้อยมองไปที่หนานหว่านเยียน แล้วเอ่ยเสียงเบาด้วยความ. หนานหว่านเยียนมองใบหน้าเละเทะนั่นของกู้โม่หาน ก็ไม่โกรธ แต่กลับบอกยิ้มๆว่า ที่ท่านอ๋องพูดมาน่ะข้าได้ยินหมดแล้ว เจอกันพรุ่งนี้. ภายในจวน อวี๋เฟิงยังแกล้งตายอยู่บนพื้น.
หนังไทยav กู้โม่หานฟันดาบห่างจากตัวนางไปไม่ถึงศอก แล้วพูดด้วยเสียงแหบห้าว หลบไป. หนานหว่านเยียนไม่คิดอะไร อารมณ์ดี แล้วพาเด็กสองคนออกจากจวนอย่างดีอกดีใจ เดินไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับกู้โม่หาน. นางคิดพลางมองกู้โม่หานเข้าห้องปีกอย่างหัวก็ไม่หัน จากนั้นก็เอ่ยเสียงเย็นชาจากในห้อง หนานหว่านเยียน ถ้าเจ้ากล้าเข้ามารบกวนข้า ข้าจะ. เสิ่นอี่ร์เกือบโดนกู้โม่หานรัดคอจนหายใจไม่ออก เขามองหนานหว่านเยียนอย่างตกใจ เหมือนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรผิด ทำไมท่านอ๋องถึงโกรธขนาดนี้. ซาลาเปาน้อยคิดถึงความรุนแรงเมื่อครู่ของหนานหว่านเยียน ก็พลันดวงตาแดงก่ำขึ้น เกี๊ยวน้อยมองไปที่หนานหว่านเยียน แล้วเอ่ยเสียงเบาด้วยความ.