หนานหว่านเยียน กู้โม่หานกำลังจะกลับหลังหัน ปวดข้อพับเข่า เขาเห็นสีหน้าที่สะใจของเกี๊ยวน้อยแล้วตกตะลึงมาก. ขอแต่ฉางชิงหยางเอาหลักฐานออกมาไม่ได้ เขาก็ไม่เชื่อหรอก. ได้ยินแบบนี้ หนานหว่านเยียนเลิกคิ้ว สายตาฉายแววแปลกประหลาด. หนานหว่านเยียนได้ยินกู้โม่หานจะลงโทษตัวเอง ก็พูดโต้แย้งอย่างเย็นชาด้วยสีหน้าบึ้งตึง เจ้ามีสิทธิ์อะไรลงโทษข้า.
ท่านน้าของข้าเป็นแบบนี้ เจ้ายังบอกว่าไม่ได้ทำอีก, หนานหว่านเยียนได้ยินกู้โม่หานจะลงโทษตัวเอง ก็พูดโต้แย้งอย่างเย็นชาด้วยสีหน้าบึ้งตึง เจ้ามีสิทธิ์อะไรลงโทษข้า, กู้โม่หานยิ้มอย่างเย็นชาแล้วประชดประชันมองไปทางหนานหว่านเยียนว่า ข้ายั่วยุเจ้างั้นหรือ เหอะๆ ตลกสิ้นดี หนานหว่านเยียน เจ้านั่นแหละอย่า. ไม่แปลกหรอกที่นางเอกจะเกลียดกู้โม่หาน และไม่ยอมให้อภัยกู้โม่หาน ก่อนหน้านั้นหนานหว่านเยียนโดนทำร้ายทั้งกายและจิตใจมามาก โดนจับขังใน. หนานหว่านเยียนทำเหมือนไม่รู้อะไร ก่อนจะมองไปที่กู้โม่หานแล้วพูด ท่านอ๋อง ในเมื่อมีคนจำนวนมากเช่นนี้ เราไปจัดงานใน. หนานหว่านเยียนแอบเกลียดความซวยในใจอยู่ นางหัวเราะแหะ ๆ ออกมาคำหนึ่ง แล้วโบกมือให้กู้โม่หานกับหนานชิงชิงเล็กน้อย. หนานหว่านเยียนไม่คิดอะไร อารมณ์ดี แล้วพาเด็กสองคนออกจากจวนอย่างดีอกดีใจ เดินไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับกู้โม่หาน, แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึก หนานหว่านเยียนมักจะสามารถล้วงของแปลก ๆ ออกมาจากมือได้. แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวมาก่อนเลย. บทที่ 179 กู้โม่หาน เจ้าเป็นบ้าไปแล้ว ma. ไม่มีมิเช่นนั้น ข้าจะรักษาเขาให้หายแน่นอน ดี, กู้โม่หานเห็นเลือดสีแดงสดที่บนฝ่ามือของหยุนอี่ว์โหรวก็โมโหยิ่งกว่าเดิม หนานหว่านเยียน เจ้ากล้าใช้ความรุนแรงกับหยุนอี่ว์โหรว ฝ่ามือของ, มือของหนานหว่านเยียนถูกกู้โม่หานจับไว้แน่น กลางฝ่ามือร้อนผ่าวราวกับกำลังแผดเผาผิวหนังของนางอยู่ กู้โม่หานเดินไปทาง. หนานหว่านเยียนยกมือกุมปาก ฟุบนอนหลับตาอยู่บนโต๊ะ กู้โม่หานสะบัดแขนเสื้อ กำลังจะไปเรือนจู๋หลาน ก็มองเห็นบ่าว. กู้โม่หาน หนานหว่านเยียนทำเป็นหูทวนลม นางใช้เท้าเขี่ยผ้าห่มที่เดิมเป็นของนางออกไป ข้าว่าท่านอ๋องร้อนขนาดนี้, ยอดชายากับองค์หนูน้อยแห่งจวนอ๋องอี้ บทที่ 180 กู้โม่หาน ข้าไม่ชอบเจ้า.หนานหว่านเยียน กู้โม่หานหัวเราะเยาะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย็นชาความจริงเป็นอย่างไร เฉิงเซี่ยงและฮูหยินรู้อยู่.
นางคิดพลางมองกู้โม่หานเข้าห้องปีกอย่างหัวก็ไม่หัน จากนั้นก็เอ่ยเสียงเย็นชาจากในห้อง หนานหว่านเยียน ถ้าเจ้ากล้าเข้ามารบกวนข้า ข้าจะ.. กู้โม่หานไม่เคยคิดเลยว่า ยิ่งเขามองหนานหว่านเยียนมากเท่าใด ก็ยิ่งรู้สึกถูกชะตากับนางมากเท่านั้น.. นางไม่รู้ว่า กู้โม่หานรู้ความจริงได้อย่างไร..หนานหว่านเยียนยกมือกุมปาก ฟุบนอนหลับตาอยู่บนโต๊ะ กู้โม่หานสะบัดแขนเสื้อ กำลังจะไปเรือนจู๋หลาน ก็มองเห็นบ่าว. กู้โม่หานนัยน์ตาดำขลับ โกรธจนสีหน้าซีดเซียว ตบไปที่โต๊ะหินอ่อนอย่างแรง โต๊ะหินอ่อนแตกร้าวในทันที, กู้โม่หานทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาพอคุ้นชินกับการโจมตีของหนานหว่านเยียนแล้ว เลยหาจังหวะคว้าหมับจับกระทะที่หนานหว่านเยียนยกขึ้น ตะคอกเสียง.
กู้โม่หานไม่เชื่อหรอก คำพูดของหนานหว่านเยียน เขาไม่เคยจะเชื่อ. หนานหว่านเยียนตกใจมาก ไม่คิดว่าจะมีใครลอบสังหารนางต่อหน้าทุกคน, หนานหว่านเยียนผลักกู้โม่หานออกไปอย่างแรง กู้โม่หาน ข้าบอกไปหลายครั้งแล้วว่าอย่าเอาบุญคุณความแค้นรุ่นมาลงที่ข้า เรื่องในอดีตไม่. ทันใดนั้นเขาก็เดินไปข้างนอก พูดพึมพำว่า.
ภายในจวน อวี๋เฟิงยังแกล้งตายอยู่บนพื้น. หนานหว่านเยียน กู้โม่หานหัวเราะเยาะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย็นชาความจริงเป็นอย่างไร เฉิงเซี่ยงและฮูหยินรู้อยู่, หนานหว่านเยียนผลักกู้โม่หานออกไปอย่างแรง กู้โม่หาน ข้าบอกไปหลายครั้งแล้วว่าอย่าเอาบุญคุณความแค้นรุ่นมาลงที่ข้า เรื่องในอดีตไม่, กู้โม่หานเห็นเลือดสีแดงสดที่บนฝ่ามือของหยุนอี่ว์โหรวก็โมโหยิ่งกว่าเดิม หนานหว่านเยียน เจ้ากล้าใช้ความรุนแรงกับหยุนอี่ว์โหรว ฝ่ามือของ.
กู้โม่หานยิ้มอย่างเย็นชาแล้วประชดประชันมองไปทางหนานหว่านเยียนว่า ข้ายั่วยุเจ้างั้นหรือ เหอะๆ ตลกสิ้นดี หนานหว่านเยียน เจ้านั่นแหละอย่า.
หนานหว่านเยียนได้ยินแล้ว ก็เบิกตาโพลง เหมือนไม่คิดว่ากู้โม่หานจะพูดจาแบบนี้ออกมาได้.. หนานหว่านเยียนถูกเขาจับจนรู้สึกเจ็บ จึงพยายามขัดขืนออกจากการผูกมัดของกู้โม่หาน นางเห็นในดวงตาลึก ๆ ของเขามีเปลวไฟแห่งความหวังเล็ก ๆ จุด.. ชายหญิงอยู่ด้วยกันในห้องสองต่อสอง ผิดกฎจารีตประเพณี.. กู้โม่หานทำหน้าเย็นชา ดวงตาสีดำปรากฏความเยือกเย็นขึ้นมาหนาน หว่าน เยียน..
หนานหว่านเยียนทำเหมือนไม่รู้อะไร ก่อนจะมองไปที่กู้โม่หานแล้วพูด ท่านอ๋อง ในเมื่อมีคนจำนวนมากเช่นนี้ เราไปจัดงานใน, กรี๊ด กู้โม่หาน—— หนานหว่านเยียนรู้สึกเหมือนตนเองกำลังนั่งอยู่บนเรือโจรสลัด วิญญาณของนางแทบจะถูก ทักษะการขี่ม้า ของกู้โม่หานดูดออก, ได้ยินแบบนี้ หนานหว่านเยียนเลิกคิ้ว สายตาฉายแววแปลกประหลาด, หนานหว่านเยียนมองค้อนกู้โม่หาน กู้โม่หาน เจ้าไสหัวออกไปเลยนะ, แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึก หนานหว่านเยียนมักจะสามารถล้วงของแปลก ๆ ออกมาจากมือได้.
นางคิดพลางมองกู้โม่หานเข้าห้องปีกอย่างหัวก็ไม่หัน จากนั้นก็เอ่ยเสียงเย็นชาจากในห้อง หนานหว่านเยียน ถ้าเจ้ากล้าเข้ามารบกวนข้า ข้าจะ.
กู้โม่หานไม่ทะเลาะกับหนานหว่านเยียนอีก เขาตะโกนอย่างเดือดดาลว่า มีนักฆ่าเข้ามา เจ้ากลับไม่รู้เลยสักนิด, กู้โม่หานไม่ทะเลาะกับหนานหว่านเยียนอีก เขาตะโกนอย่างเดือดดาลว่า มีนักฆ่าเข้ามา เจ้ากลับไม่รู้เลยสักนิด. หนานหว่านเยียนถูกเขาจับจนรู้สึกเจ็บ จึงพยายามขัดขืนออกจากการผูกมัดของกู้โม่หาน นางเห็นในดวงตาลึก ๆ ของเขามีเปลวไฟแห่งความหวังเล็ก ๆ จุด. กู้โม่หานยิ้มอย่างเย็นชาแล้วประชดประชันมองไปทางหนานหว่านเยียนว่า ข้ายั่วยุเจ้างั้นหรือ เหอะๆ ตลกสิ้นดี หนานหว่านเยียน เจ้านั่นแหละอย่า.
หนานหว่านเยียนรีบคว้าผ้าห่มมาคลุม กู้โม่หานถอนสายตากลับ ไม่สนใจว่าเขาถูกหนานหว่านเยียนถีบลงจากเตียงไม่เป็น. หนานหว่านเยียนยังอารมณ์ดีอยู่ แต่เห็นกู้โม่หานก็หมดอารมณ์ทันที. นางมองมือที่บาดเจ็บของกู้โม่หาน บาดแผลดูคล้ำเล็กน้อย ใบหน้าแข็งทื่อราวกับจับน้ำแข็ง.
บทที่ 178 หนานหว่านเยียน เจ้าพูดอีกครั้งซิ Ma.
กู้โม่หานไม่สนใจนางสักนิด เขาซัดฝ่ามือใส่กลอนคุก และพุ่งเข้าไปปานลูกธนู เข้าไปบีบคอหนานหว่านเยียนอย่างไม่ยั้งมือเลย. กู้โม่หานนัยน์ตาดำขลับ โกรธจนสีหน้าซีดเซียว ตบไปที่โต๊ะหินอ่อนอย่างแรง โต๊ะหินอ่อนแตกร้าวในทันที. กู้โม่หานไม่สนใจนางสักนิด เขาซัดฝ่ามือใส่กลอนคุก และพุ่งเข้าไปปานลูกธนู เข้าไปบีบคอหนานหว่านเยียนอย่างไม่ยั้งมือเลย. หนานหว่านเยียนรีบคว้าผ้าห่มมาคลุม กู้โม่หานถอนสายตากลับ ไม่สนใจว่าเขาถูกหนานหว่านเยียนถีบลงจากเตียงไม่เป็น. กู้โม่หานไม่เชื่อหรอก คำพูดของหนานหว่านเยียน เขาไม่เคยจะเชื่อ.
ภายในจวน อวี๋เฟิงยังแกล้งตายอยู่บนพื้น, หนานหว่านเยียนมองใบหน้าเละเทะนั่นของกู้โม่หาน ก็ไม่โกรธ แต่กลับบอกยิ้มๆว่า ที่ท่านอ๋องพูดมาน่ะข้าได้ยินหมดแล้ว เจอกันพรุ่งนี้. หนานหว่านเยียน กู้โม่หานหัวเราะเยาะ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเย็นชาความจริงเป็นอย่างไร เฉิงเซี่ยงและฮูหยินรู้อยู่. แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวมาก่อนเลย, นางมองมือที่บาดเจ็บของกู้โม่หาน บาดแผลดูคล้ำเล็กน้อย ใบหน้าแข็งทื่อราวกับจับน้ำแข็ง นางหยิบมีดสั้นที่กู้โม่หานถืออยู่ออกมา.
ซาลาเปาน้อยคิดถึงความรุนแรงเมื่อครู่ของหนานหว่านเยียน ก็พลันดวงตาแดงก่ำขึ้น เกี๊ยวน้อยมองไปที่หนานหว่านเยียน แล้วเอ่ยเสียงเบาด้วยความ. กู้โม่หานทนไม่ไหวอีกต่อไป เขาพอคุ้นชินกับการโจมตีของหนานหว่านเยียนแล้ว เลยหาจังหวะคว้าหมับจับกระทะที่หนานหว่านเยียนยกขึ้น ตะคอกเสียง. ขอแต่ฉางชิงหยางเอาหลักฐานออกมาไม่ได้ เขาก็ไม่เชื่อหรอก.
หนังใหม่เอากัน ท่านน้าของข้าเป็นแบบนี้ เจ้ายังบอกว่าไม่ได้ทำอีก. ยอดชายากับองค์หนูน้อยแห่งจวนอ๋องอี้ บทที่ 180 กู้โม่หาน ข้าไม่ชอบเจ้า. กู้โม่หาน หนานหว่านเยียนทำเป็นหูทวนลม นางใช้เท้าเขี่ยผ้าห่มที่เดิมเป็นของนางออกไป ข้าว่าท่านอ๋องร้อนขนาดนี้. แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวมาก่อนเลย. ซาลาเปาน้อยคิดถึงความรุนแรงเมื่อครู่ของหนานหว่านเยียน ก็พลันดวงตาแดงก่ำขึ้น เกี๊ยวน้อยมองไปที่หนานหว่านเยียน แล้วเอ่ยเสียงเบาด้วยความ. หนึ่งเดียวคือเธอ ซับไทย
หนึ่งในทรวง ตอนที่ 4 watchlakorn มือของหนานหว่านเยียนถูกกู้โม่หานจับไว้แน่น กลางฝ่ามือร้อนผ่าวราวกับกำลังแผดเผาผิวหนังของนางอยู่ กู้โม่หานเดินไปทาง. กู้โม่หานไม่ทะเลาะกับหนานหว่านเยียนอีก เขาตะโกนอย่างเดือดดาลว่า มีนักฆ่าเข้ามา เจ้ากลับไม่รู้เลยสักนิด. กู้โม่หานยิ้มอย่างเย็นชาแล้วประชดประชันมองไปทางหนานหว่านเยียนว่า ข้ายั่วยุเจ้างั้นหรือ เหอะๆ ตลกสิ้นดี หนานหว่านเยียน เจ้านั่นแหละอย่า. บทที่ 179 กู้โม่หาน เจ้าเป็นบ้าไปแล้ว ma. หนานหว่านเยียนมองค้อนกู้โม่หาน กู้โม่หาน เจ้าไสหัวออกไปเลยนะ. หนังไทยเรื่องแม่เบี้ย
หนี้ pantip กู้โม่หานยิ้มอย่างเย็นชาแล้วประชดประชันมองไปทางหนานหว่านเยียนว่า ข้ายั่วยุเจ้างั้นหรือ เหอะๆ ตลกสิ้นดี หนานหว่านเยียน เจ้านั่นแหละอย่า. แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวมาก่อนเลย. ไม่มีมิเช่นนั้น ข้าจะรักษาเขาให้หายแน่นอน ดี. นางมองมือที่บาดเจ็บของกู้โม่หาน บาดแผลดูคล้ำเล็กน้อย ใบหน้าแข็งทื่อราวกับจับน้ำแข็ง. หนานหว่านเยียนผู้หญิงคนนี้ เวลาโมโหไม่มีการอ่อนข้อเลย ถ้า กู้โม่หานไม่คาดหวังว่าหนานหว่านเยียนจะกลัว หรือร้องขอ. หนังโป๊ไทยแอบลักหลับ
หนังใหม่vojkuhd ยอดชายากับองค์หนูน้อยแห่งจวนอ๋องอี้ บทที่ 180 กู้โม่หาน ข้าไม่ชอบเจ้า. แต่การเผชิญหน้ากับกู้โม่หาน หนานหว่านเยียนไม่เคยรู้สึกหวาดกลัวมาก่อนเลย. กู้โม่หานตกตะลึง เขาเม้มริมฝีปากของเขา จ้องมองใบหน้าที่เมินเฉยของหนานหว่านเยียน ไม่รู้จะทำอะไรดี หว่านเยียน. นางมองมือที่บาดเจ็บของกู้โม่หาน บาดแผลดูคล้ำเล็กน้อย ใบหน้าแข็งทื่อราวกับจับน้ำแข็ง นางหยิบมีดสั้นที่กู้โม่หานถืออยู่ออกมา. กู้โม่หานไม่สนใจนางสักนิด เขาซัดฝ่ามือใส่กลอนคุก และพุ่งเข้าไปปานลูกธนู เข้าไปบีบคอหนานหว่านเยียนอย่างไม่ยั้งมือเลย.
หนัโป๊ ทันใดนั้นเขาก็เดินไปข้างนอก พูดพึมพำว่า. ท่านน้าของข้าเป็นแบบนี้ เจ้ายังบอกว่าไม่ได้ทำอีก. กู้โม่หานเห็นเลือดสีแดงสดที่บนฝ่ามือของหยุนอี่ว์โหรวก็โมโหยิ่งกว่าเดิม หนานหว่านเยียน เจ้ากล้าใช้ความรุนแรงกับหยุนอี่ว์โหรว ฝ่ามือของ. มือของหนานหว่านเยียนถูกกู้โม่หานจับไว้แน่น กลางฝ่ามือร้อนผ่าวราวกับกำลังแผดเผาผิวหนังของนางอยู่ กู้โม่หานเดินไปทาง. หนานหว่านเยียนผลักกู้โม่หานออกไปอย่างแรง กู้โม่หาน ข้าบอกไปหลายครั้งแล้วว่าอย่าเอาบุญคุณความแค้นรุ่นมาลงที่ข้า เรื่องในอดีตไม่.
